(vrijdagochtend voor afreis)
Gisteren heb ik een beetje voor de vuist weg iets gezegd over zoetwaterbakken. De vijf grote meren in dit land zijn natuurlijk veel groter, maar op eentje na voor de helft van Canada. En dat Baikalmeer, nou ja, dat is zo bijzonder dat ik er ook graag eens heen zou willen, in de camper vanuit Irkoetsk bijvoorbeeld.
Over onze (toeristische) gevoelens bij wat we allemaal vanuit onze hoge zetels zagen zei ik nog weinig. Als je door die eindeloze landschappen reist krijg je een beter gevoel voor proporties en de onafwendbaarheid van klimatologische verschijnselen. Die woeste vlakten zijn er gewoon omdat ze niet anders kunnen, er valt daar nu eenmaal geen regen omdat bergen in de buurt steeds al het vocht uit de lucht halen. Je weet dat wel, maar als je er doorheen rijdt dringt het beter tot je door.
We moeten weg. Berichten over Yellowstone, waar we geen bereik hadden en drie dagen ge-indrukwekt rondkeken hopen we binnenkort iets te schrijven.
Tot dan, Wim
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten