- Toen we langs de sfinx en de piramide kuierden vond Els dat we ook eens binnen moesten kijken. We weten dat er in Las Vegas gegokt wordt, maar dat er meteen in het eerste gebouw dat we betraden in een aantal met elkaar verbonden zalen zo'n honderd black-jack-tafels zouden staan plus een vijftiental roulettetafels, enkele dobbelsteengooitafels, tientallen pokertafels, echte en gedigitaliseerde, een paar radvanavontuurachtige opstellingen zoals ik me die van kermisssen herinner, daarnaast eenentwintig-mogelijkheden met echte kaartdeelmannen of -vrouwen en met computers, en daarnaast zo'n 500 slotmachines, van eenarmige bandieten tot ingewikkelde apparaten voor gevorderden. Ik heb er tweemaal twintig dollar verspeeld, bij roulettetafels. Die zijn kleiner dan bij ons, en de croupiers gebruiken geen harkjes, maar hun handen. Wanneer ze bij ons Rien ne va plus zeggen, enkele ogenblikken nadat het rouletteballetje in beweging is gezet, maken ze hier een soort zegenend gebaar boven de op tafel liggende fiches: hier mag niets meer bij. Ook wordt het winnende nummer niet luidop door de croupier genoemd met de toevoegingen 'noir, impair et manque' als het getal zwart, oneven en achttien of lager was. Dat gaat hier zwijgend; wel is er een elektronisch bord met het laatste winnende nummer plus de vorige 15 0f 20, zodat bijgelovige spelers er hun berekeningen mee kunnen maken. (Steeds gebaseerd op het idee dat je als er bijvoorbeeld acht keer een rood nummer is geweest de volgende keer een groot bedrag op zwart kunt zetten, omdat de kans dat er negen keer achterelkaar een rood nummer uit zou komen 1 op 512 is.) - Misschien is het bij ons (en in Duitsland en Belgie, waar ik resp. 25 en 50 jaar geleden voor het laatst heb meegedaan) trouwens ook wel anders geworden.
- We zijn nog een paar keer door een hotel/gokpaleis gekomen. Steeds een heleboel actieve mensen. En het is goed voor de werkverschaffing, want aan de baccarat-tafels enz. staat steeds een juffrouw of meneer tegenover een paar spelers te werken.
Dit was maar een kleine impressie. Ik ga naar bed, Els ligt er al een poos in.
Wim
vrijdag 2 oktober 2009
Las Vegas (door Els)
vrijdag 2 oktober 2009
Bijzonder vroeg vertrokken, omdat we wakker waren en dus maar zijn opgestaan. De eerste zonnestralen verlichtten de oranje rotsen. Een man die Wim voorbijliep toen die (W) een foto maakte, zei :"yes, this is painted by the finger of God"..........(Mormoon? Ze zijn echt overal, hoor!)
We reden dus al voor 8 uur weg, en waren al gauw het mooie, groene gebied uit, en bereikten weer wat ik alleen maar als woestenij kan aanduiden. Kale, enorme rotsen, bruine vlakten en geen mens te zien. Af en toe een auto, ja. Pas toen we de Inbtersate 15 opreden, werd het verkeer drukker.
We boodschapten onderweg, want het water en het sap waren op, en nog wat dingetjes. Wijn kan nog niet; we zijn nog steeds in Utah!
En dan in die woestenij rijzen ineens rare hoge gebouwen op: Las Vegas (wat "weiden" betekent, haha) Wim had erg goed op de kaart nagekeken hoe we moesten rijden, met name waar we moesten afslaan. Bij exit 40, dan tweemaal bochtje om en daar was achter het hotel Circus Circus de KOA kampground die we hadden uitgezocht omdat die het dichtst bij het Las Vegas-gebeuren is gelegen. Meer dan 300 campers en caravans kunnen hier staan. Een onafzienbare vlakte vol met die witte dingen dus; je staat op asfalt, reuze gezellig, maar alles werkt perfect; de elektra-aansluiting, het water; keurig allemaal. En de toiletten en douches.............wat een zegen weer na de vorige camping.
We zijn meteen maar de stad ingegaan; (we hadden ook nog een uur gewonnen omdat de horloges weer een uur achteruit mochten) en namen de bus die heen en weer over de Strip (onofficiele naam van de South Boulevard) rijdt. En ja, wat moet je verder vertellen over die Strip. het is een aparte wereld. Enorme hotels, allemaal met honderden gokmogelijkheden, de meest gekke gebouwen, en de grootste kitsch die je je maar kunt voorstellen. Enorme pyramide van glas, met sfinx, obelisk, en het hotel waar dit allemaal bij hoort, geheel in Egyptische stijl. Taxi's, stretchlimo's rijden af en aan. Er lopen enorme verbindende (voet)wegen tussen de gebouwen, en ook tussen de Noord en Zuidkant van de Strip. Onderweg de idiootste dingen te zien. Een prachtig nagemaakte Eiffeltoren, het dogenpaleis en de brug der zuchten, plus de campanile van Venetie, en in de grachten ervoor echte gondels met zingende gondeliers. En binnen winkeltjes, eetgelegenheden, maar vooral alle soorten gokdingen.
Het langst verbleven we in het gebouw Bellaggio, waar een conservatory is met de meest verwonderlijke dingen, alles door elkaar, echte bloemen en planten en namaak, zoals een sprekende boom (die was echt erg grappig) en een soort grote enge happende planten (zonnedauw). Verder een hal met een plafond met zeer kleurige glazen versieringen.
Buiten dit paleisachtige hotel was een enorme vijver en daar is om het half uur een fontein-ballet te zien op muziek van Frank Sinatra. Dat was echt geweldig; moeilijk te fotograferen!
Het was erg warm, en we werden zeer vermoeid van het slenteren en staan en kijken in die hitte. Om een uur of 5 zijn we gaan eten in een Italiaans restaurantje, een beetje would-be, maar wel lekker. Je zat leuk buiten en we hadden uitzicht op een piratenschip aan de overkant. Na het eten was het al donker; we besloten om maar naar "huis" te lopen. Het was nog erg ver, want je verkijkt je enorm op de afstanden.
Dat "huis " was nog niet eens zo gemakkelijk te vinden. Het hotel Circus Circus kun je niet missen,, maar dat is zo'n groot complex, dat we eerst nog te ver doorliepen!
We moesten van Arend en Herman echt Las Vegas NIET overslaan; nou, we zijn dus gehoorzaam geweest, maar hebben wel besloten hier morgen weer weg te gaan. Het idee dat ik vroeger had van L.V. had ik uit verhalen, en uit de film Rainman, en eigenlijk klopt dat allemaal. Wat een oord! Enne..................recessie????????
Nee, geen plek om te wezen. Op naar de sequoia's!
Els
Bijzonder vroeg vertrokken, omdat we wakker waren en dus maar zijn opgestaan. De eerste zonnestralen verlichtten de oranje rotsen. Een man die Wim voorbijliep toen die (W) een foto maakte, zei :"yes, this is painted by the finger of God"..........(Mormoon? Ze zijn echt overal, hoor!)
We reden dus al voor 8 uur weg, en waren al gauw het mooie, groene gebied uit, en bereikten weer wat ik alleen maar als woestenij kan aanduiden. Kale, enorme rotsen, bruine vlakten en geen mens te zien. Af en toe een auto, ja. Pas toen we de Inbtersate 15 opreden, werd het verkeer drukker.
We boodschapten onderweg, want het water en het sap waren op, en nog wat dingetjes. Wijn kan nog niet; we zijn nog steeds in Utah!
En dan in die woestenij rijzen ineens rare hoge gebouwen op: Las Vegas (wat "weiden" betekent, haha) Wim had erg goed op de kaart nagekeken hoe we moesten rijden, met name waar we moesten afslaan. Bij exit 40, dan tweemaal bochtje om en daar was achter het hotel Circus Circus de KOA kampground die we hadden uitgezocht omdat die het dichtst bij het Las Vegas-gebeuren is gelegen. Meer dan 300 campers en caravans kunnen hier staan. Een onafzienbare vlakte vol met die witte dingen dus; je staat op asfalt, reuze gezellig, maar alles werkt perfect; de elektra-aansluiting, het water; keurig allemaal. En de toiletten en douches.............wat een zegen weer na de vorige camping.
We zijn meteen maar de stad ingegaan; (we hadden ook nog een uur gewonnen omdat de horloges weer een uur achteruit mochten) en namen de bus die heen en weer over de Strip (onofficiele naam van de South Boulevard) rijdt. En ja, wat moet je verder vertellen over die Strip. het is een aparte wereld. Enorme hotels, allemaal met honderden gokmogelijkheden, de meest gekke gebouwen, en de grootste kitsch die je je maar kunt voorstellen. Enorme pyramide van glas, met sfinx, obelisk, en het hotel waar dit allemaal bij hoort, geheel in Egyptische stijl. Taxi's, stretchlimo's rijden af en aan. Er lopen enorme verbindende (voet)wegen tussen de gebouwen, en ook tussen de Noord en Zuidkant van de Strip. Onderweg de idiootste dingen te zien. Een prachtig nagemaakte Eiffeltoren, het dogenpaleis en de brug der zuchten, plus de campanile van Venetie, en in de grachten ervoor echte gondels met zingende gondeliers. En binnen winkeltjes, eetgelegenheden, maar vooral alle soorten gokdingen.
Het langst verbleven we in het gebouw Bellaggio, waar een conservatory is met de meest verwonderlijke dingen, alles door elkaar, echte bloemen en planten en namaak, zoals een sprekende boom (die was echt erg grappig) en een soort grote enge happende planten (zonnedauw). Verder een hal met een plafond met zeer kleurige glazen versieringen.
Buiten dit paleisachtige hotel was een enorme vijver en daar is om het half uur een fontein-ballet te zien op muziek van Frank Sinatra. Dat was echt geweldig; moeilijk te fotograferen!
Het was erg warm, en we werden zeer vermoeid van het slenteren en staan en kijken in die hitte. Om een uur of 5 zijn we gaan eten in een Italiaans restaurantje, een beetje would-be, maar wel lekker. Je zat leuk buiten en we hadden uitzicht op een piratenschip aan de overkant. Na het eten was het al donker; we besloten om maar naar "huis" te lopen. Het was nog erg ver, want je verkijkt je enorm op de afstanden.
Dat "huis " was nog niet eens zo gemakkelijk te vinden. Het hotel Circus Circus kun je niet missen,, maar dat is zo'n groot complex, dat we eerst nog te ver doorliepen!
We moesten van Arend en Herman echt Las Vegas NIET overslaan; nou, we zijn dus gehoorzaam geweest, maar hebben wel besloten hier morgen weer weg te gaan. Het idee dat ik vroeger had van L.V. had ik uit verhalen, en uit de film Rainman, en eigenlijk klopt dat allemaal. Wat een oord! Enne..................recessie????????
Nee, geen plek om te wezen. Op naar de sequoia's!
Els
Abonneren op:
Posts (Atom)