Yosemite extra muros

Maandagavond 5 oktober

Vandaag hebben we Yosemite 'gedaan'. Het park is een vallei met omringend gebied. De kampeerterreinen in de vallei, vier stuks, kun je tot een jaar van tevoren bespreken; in het begin van het jaar wordt er tussen de aanvragers geloot wie mag komen. Als je als niet-ingeloot mens er op een willekeurige dag toch heengaat kan het zijn dat je de plaats van een afzegger krijgt. Wij waren om een uur of half twee tot het bezoekerscentrum in 'Yosemite Village' doorgedrongen; de campings in de vallei bleken vol, daarbuiten was er in o.a. in Crane Flat (waarschijnlijk) nog plaats.

Waarom pas om half twee? - Om een uur of negen uit Fresno vertrokken; de camping lag daar niet ver van de grote weg, de 99, die we moesten nemen om via de 180 en de 41 vanaf het zuiden het park in te gaan. In totaal honderd mijl. Er moest weer benzine worden getankt, want gisteren met al dat klimmen tot boven de 8000 voet en het verdere op-en-neergaan was het verbruik zwaar geweest. In deze contreien is de benzine tor driekwart dollar per gallon duurder dan in Utah en Arizona; ik betaalde eergisteren ergens 3.39 dollar en zag later ook nog 3.49. Weinig pompen, eenzaam gebied. We zijn allergisch voor het vooruitzicht ergens zonder benzine te staan. - De Yosemite-vallei bleek goed verstopt achter wat je goed als rijstebrijbergen kunt zien. Om in dit Luilekkerland te komen moet je je niet door de bergen heen eten, maar je er overheen hijsen. Prachtige omgeving, meestal goede weg, 55 mijl lang, maar tot mijn ergernis tot 2000 meter omhoog, dalen tot 1200 en weer naar 2000, We kwamen voorbij een flink pak sneeuw, niet op de weg maar in het bos, best een aardig gezicht met de onbewolkte lucht die we hadden. Ergens onderweg bij een boom een gaatje in de sneeuw geplast, had ik jaren niet gedaan.- Rijden tegen de berg op met zo'n groot vehikel gaat niet snel, gemiddelde snelheid 35 mijl per uur, en naar beneden gaat het niet veel sneller Bij de ingang van het park was er zowaar een file. Populair park, ondanks de gepeperde toegangsprijs van 20 dollar per voertuig plus ik meen tien dollar per persoon. Zoiets was overigens ook de prijs van Zion, en van Bryce canyon. Wij hadden bij Yellowstone een 'Annual Pass' gekocht, geldig voor (vrijwel) alle parken, voor ons beiden plus auto voor de standaardprijs van 80 dollar. - Verderop een halfuurtje wachten vanwege 'tree work' het zagen in bomen en wegslepen van stammen en takken. Toen we vrijwel in de vallei waren afgedaald een klein uitje gemaakt naar een 200 meter hoge waterval, eentje die het volhoudt ook in waterarme seizoenen.

Om half twee dus naar het bezoekerscentrum. Daar in de vallei is alles gestroomlijnd in verband met de grote bezoekersaantallen. Grote parkeerplaatsen voor auto's en campers, van A tot en met E, vandaar tien minuten lopen naar de inlichtingen. Wegen zijn daar tweebaans met eenrichtingsverkeer, dus beide banen dezelfde kant op. Na het ophalen van de inlichtingen over de campings eindelijk geluncht en, gaar als we inmiddels waren van al het gehobbel, besloten de camping Crane Flat op te zoeken, die dus buiten de eigenlijke vallei ligt, maar wel binnen het terrein van het park. We wilden daar niet later dan half vijf aankomen, dus na de lunch meteen weer op pad. - Ik was een beetje nijdig toen we weer bleken te moeten stijgen, nu aan de andere kant van het park, maar tot dezelfde hoogten als 's-morgens. Na 20 mijl waren we ter hoogte van Crane Flat, waar Els een bordje zag: Camping Closed. Doorgereden dus maar.

Een tiental mijl buiten het terrein opeens een bord met de naam van een camping die niet in onze boeken stond. Bleek van een particuliere organisatie met een uitgebreid terrein voor leden. Er waren ook public places. Uitgelezen terrein. Heerlijk groen, rustig, boomrijk. Els was er meteen verliefd op en we besloten hier de volgende twee dagen te blijven en niet terug te klimmen naar de vallei.

En er zijn hier hoera hookups (het gaat vannacht drie graden vriezen) en zowaar ook internet. Op maar een paar locaties van het terrein, we zullen het morgen testen. Het is hier nu kwart voor elf, bij jullie kwart voor acht 's-morgens. Els slaapt, ik ga dat doen.


Wim

P.S. Toen ik net probeerde of de WiFi toch misschien werkte hier midden op de camping bleek ik zomaar te kunnen uploaden. Ga ik dus doen. [Herman, alvast proficiat.]

Ook van mij nog even een bericht op deze maandagochtend, vlak voor we naar Yosemite vertrekken. De camping waar we zijn (Fresno) is niet een camping waar je langer wilt blijven dan strikt noodzakelijk. De douche cabine is samen met een w.c. in een enorm grote ruimte, die verder gevuld is met een ouwe bank, wat rotsooi, machines e.d. het wordt vast mooi, maar nu nog even niet. Niet eens een wastafel. de deur kan niet op slot, maar je kunt een bordje "occupied" op de deur hangen...... gedaan dus.
Gisteren was dus een erg lange en voor Wim vermoeiende tocht, door die bergen. Wel heel prachtig en ik was echt heel erg onder de indruk van die sequoias. En natuurlijk die beer! Dat we in een sneeuwstormpje zouden belanden, konden wij ook niet vermoeden, maar ik was blij dat Wim ook vond dat we terug moesten gaan. Vooral toen we op de terugweg een politiewagen en een sleepauto tegenkwamen.............
En nu dus naar Yosemite....ik ben benieuwd. Schattig plaatje, ook bij de sequoia's!
Alles begint hier een beetje op te raken; cornflakes, boter, jam, sap, melk. Misschien redden we het tot donderdag....................Dag ELS