- Tijdens mijn studie kunstgeschiedenis heb ik voor een scriptie een flink aantal reisverslagen gelezen van mensen die naar Italie gingen. Voor zaken, voor de godsdienst, voor de kunst, voor de educatie. Jongelui van stand, met name uit Engeland, maakten voor hun opvoeding een 'grote tour' van tussen een half en twee jaar, en moesten om de zoveel tijd verslag doen. Over wat ze zagen en meemaakten, niet zo heel anders dan wat Els en ik nu doen, al ligt op ons niet de druk van het moeten. De een schreef beter dan de ander, sommigen deden het duidelijk met plezier, anderen omdat de centen van thuis anders niet kwamen.
- Vaak ging het om de kunst: wat was er te zien aan beelden, schilderijen, mooie gebouwen; steeds moesten ze proberen onder woorden te brengen wat ze zagen. - Schilders en tekenaars konden ook zelf iets laten zien.
- Als je vandaag iets gaat bekijken doe je dat zelden zonder camera. Je wilt vastleggen wat je ziet, voor jezelf, voor anderen. Laten zien hoe spectaculair, mooi, of vreemd het was. Mooie foto's maken, een eigen kijk op een onderwerp geven. - Het meeste fotograferen is dunkt me ter registratie.
- Een toerist zonder camera voelt zich gefrustreerd, leeg. Een bezoek aan een mooie plek, Bryce Canyon of Zion zonder camera, ik zou het erg jammer gevonden hebben.
- Zie je meer of juist minder als je iets fotografeert? Kun je je niet toch prettig voelen als je zonder camera naar interessante dingen kijkt? - Op die laatste vraag wil ik graag ja zeggen, maar dat is op zijn best een aarzelend ja.
- Ons werd vandaag verteld dat er jaarlijks drie miljoen mensen dit park bezoeken. De door ons bezochte andere parken noemen vergelijkbare aantallen. Al die parken komen tegemoet aan de fotograferende toerist. Wegen door parken hebben parkeerplaatsen met 'scenic views'. Vaak kun je vandaar geen kant uit, er gaat geen pad naar toe en er komt geen pad vandaan, ze zijn er voor de automobilist om uit te stappen, foto's te maken en weer verder te gaan.
We kijken via onze fototoestellen. Reizigers van vroeger konden dat niet. Zagen ze beter? Slechter?
We lopen voortdurend gegevens op te slaan. Archiveren we die later? Kijken we er dan goed naar? Maken we selecties voor (digitale) albums? - We zijn druk in de weer met andere dingen dan plezier hebben aan wat we zien.
Rustig zonder camera een wandeling maken, rondkijken. De passerende eekhoorn, hagedis of bison niet (willen) kieken. Onthouden wat je ziet, net zo als de Italie-ganger vroeger. - Zou je niet moeten proberen proberen of dat kan?
Mijn zwager Joop de Vries, overigens een enthiousiast fotograaf, heeft een eigen oplossing: hij gaat zitten en tekent wat hij ziet.
Wim*)
*) die vandaag op een wandeling met Els door een kloof langs het riviertje de 'Virgin' over een afstand van driekwart mijl ruim honderdvijftig camera's tegenkwam.
woensdag 30 september 2009
naar Zion
Vannacht veel regen en nog meer wind; dat was nieuw! Toen ik ging wassen en plassen hoorde ik dat er eigenlijk sneeuw verwacht was, en dat het feit dat het " alleen maar regen" was geweest een bonus betekende! Nou, het voelde zeer koud aan, winterjassenweer ! We maakten geen haast, verwarmden de kar eerst maar 's, we zijn tenslotte gepensioneerden, Wim blogde wat, ik schreef een kaartje naar deze en gene, en pas om een uur of tien vertrokken we van deze winterplek naar lagere oorden. De zon scheen wel weer volop, en dat bleef ook zo.
Zion is niet ver van Bryce, relatief gezien dan, maar de weg (nr 9) die er naar toe en er doorheen loopt, is kronkelig, zeer bewerkelijk, en lijkt erg lang. er zitten twee tunnels in, en als je een grote auto (zoals wij) hebt en er door wilt, moet je 15 $ extra betalen, want dan krijg je "escort", d.w.z. dat je middenop de weg moet rijden, en er terwijl jij in die tunneel zit, er alleen verkeer in jouw richting doorkan.
Ik vond het trouwens erg leuk om te beseffen, dat zowel Arend en Elise zo'n 17 jaar geleden, als Herman en Maaike, vorig jaar, deze weg bereden hadden !
We gingen dus het park in aan de oostzijde, en verlieten het weer aan de zuidzijde, want de camping die we wilden, lag net buiten het park.
We vonden hem vrijwel meteen, want alles ligt aan deze weg nr 9. Je hebt ook 2 campgrounds IN het park, maar daar heb je dan niks, geen elektra, geen water, geen dump en.....geeen internet (en nu zit ik wel in de camper te bloggen). Er rijden ook hier gratis shuttlebussen, eentje van hier tot in het park bij het Visitor's centre, en eentje die je vandaar naar het einde van het park brengt, en die moet je nemen, want je mag er geen autorijden. ideaal dus: de camper kan gewoon hier blijven staan, en wij nemen de bus. Je kunt overal onderweg uitstappen en een wandeling maken, en er is hier veel te wandelen!
Zion dus.............ik had niet gedacht dat ik na de ervaringen met de Grand Canyon en vooral Bryce Canyon nog zo versteld kon staan; nou, dus wel, want het is weer heel anders, en ONTZETTEND mooi! Grote massieve oranje en witte rotsen; kanjers. De rivier de Virgin loopt er door. We hebben vanmiddag meteen de Riverwalk gemaakt, een niet verre en niet moeilijke wandeling over een geasfalteerd pad. We moesten daartoe wel helemaal met de shuttle naar de laatste halte. Prachtige wandeling zo langs de rivier, en nog veel bloemen ook. We merkten, dat je als je aan het einde gekomen bent, wel verder kunt maar dat je dan door de rivier moet waden, wat een groot aantal mensen (jongeren natuurlijk weer.............) deed. Vaak haalden ze dan slippers uit hun rugzak! de meesten hadden een stok bij zich; een soort bezemsteel, dat hadden we nog niet eerder gezien (je ziet wel veel wandelaars met bergstokken). Weer wat geleerd!
"Thuis" (nou, alles went,en ik noem dit met het grootste gemak thuis, merk ik; maar deze campground is wel ongcveer de slechtste die we hebben gehad: weinig ruimte , geen zeep bij de w.c.'s, douchen met een muntje (6 minuten) okay, thuis dus eerst thee en toen een glaasje wijn gedronken, zittend in het namiddagzonnetje. Wim heeft even met verbazing gekeken hoe onze buurtjes met kennelijk genoegen hun bbq gebruikten. Is blij dat ik dat niet van hem vraag........
Ik kookte, en we aten binnen: er staat te veel wind. De buschauffeur zei trouwens dat dit de eerste dag was dat de temperatuur eindelijk 's lekker was (het was aldoor nog te heet geweest), en dat dat morgen ook wel zo zou zijn, maar dat we vannacht wel extra dekens nodig zouden hebben! Nou, en zover zijn we dus. Wim is douchen en ik ga koffie maken. Gek idee, dat we vandaag over een week een campground in de buurt van het Cruise- America-wegbrengpunt moeten hebben, want we moeten de camper donderdag 8 oktober leeg en puntgaaf afleveren! Dat zal nog wat worden!
maar voorlopig genieten we dus van.........Zion (door een of andere Mormoon zo genoemd)
Ik moet nog even zeggen dat ik verscheidene mensen sms-jes stuurde, en daar geen antwoord op krijg. Ik begin te vermoeden dat die Amerikaanse telefoon niet altijd doet wat ik denk dat hij doet! Maar................naar Siberie lukt het wel!!
Els
Zion is niet ver van Bryce, relatief gezien dan, maar de weg (nr 9) die er naar toe en er doorheen loopt, is kronkelig, zeer bewerkelijk, en lijkt erg lang. er zitten twee tunnels in, en als je een grote auto (zoals wij) hebt en er door wilt, moet je 15 $ extra betalen, want dan krijg je "escort", d.w.z. dat je middenop de weg moet rijden, en er terwijl jij in die tunneel zit, er alleen verkeer in jouw richting doorkan.
Ik vond het trouwens erg leuk om te beseffen, dat zowel Arend en Elise zo'n 17 jaar geleden, als Herman en Maaike, vorig jaar, deze weg bereden hadden !
We gingen dus het park in aan de oostzijde, en verlieten het weer aan de zuidzijde, want de camping die we wilden, lag net buiten het park.
We vonden hem vrijwel meteen, want alles ligt aan deze weg nr 9. Je hebt ook 2 campgrounds IN het park, maar daar heb je dan niks, geen elektra, geen water, geen dump en.....geeen internet (en nu zit ik wel in de camper te bloggen). Er rijden ook hier gratis shuttlebussen, eentje van hier tot in het park bij het Visitor's centre, en eentje die je vandaar naar het einde van het park brengt, en die moet je nemen, want je mag er geen autorijden. ideaal dus: de camper kan gewoon hier blijven staan, en wij nemen de bus. Je kunt overal onderweg uitstappen en een wandeling maken, en er is hier veel te wandelen!
Zion dus.............ik had niet gedacht dat ik na de ervaringen met de Grand Canyon en vooral Bryce Canyon nog zo versteld kon staan; nou, dus wel, want het is weer heel anders, en ONTZETTEND mooi! Grote massieve oranje en witte rotsen; kanjers. De rivier de Virgin loopt er door. We hebben vanmiddag meteen de Riverwalk gemaakt, een niet verre en niet moeilijke wandeling over een geasfalteerd pad. We moesten daartoe wel helemaal met de shuttle naar de laatste halte. Prachtige wandeling zo langs de rivier, en nog veel bloemen ook. We merkten, dat je als je aan het einde gekomen bent, wel verder kunt maar dat je dan door de rivier moet waden, wat een groot aantal mensen (jongeren natuurlijk weer.............) deed. Vaak haalden ze dan slippers uit hun rugzak! de meesten hadden een stok bij zich; een soort bezemsteel, dat hadden we nog niet eerder gezien (je ziet wel veel wandelaars met bergstokken). Weer wat geleerd!
"Thuis" (nou, alles went,en ik noem dit met het grootste gemak thuis, merk ik; maar deze campground is wel ongcveer de slechtste die we hebben gehad: weinig ruimte , geen zeep bij de w.c.'s, douchen met een muntje (6 minuten) okay, thuis dus eerst thee en toen een glaasje wijn gedronken, zittend in het namiddagzonnetje. Wim heeft even met verbazing gekeken hoe onze buurtjes met kennelijk genoegen hun bbq gebruikten. Is blij dat ik dat niet van hem vraag........
Ik kookte, en we aten binnen: er staat te veel wind. De buschauffeur zei trouwens dat dit de eerste dag was dat de temperatuur eindelijk 's lekker was (het was aldoor nog te heet geweest), en dat dat morgen ook wel zo zou zijn, maar dat we vannacht wel extra dekens nodig zouden hebben! Nou, en zover zijn we dus. Wim is douchen en ik ga koffie maken. Gek idee, dat we vandaag over een week een campground in de buurt van het Cruise- America-wegbrengpunt moeten hebben, want we moeten de camper donderdag 8 oktober leeg en puntgaaf afleveren! Dat zal nog wat worden!
maar voorlopig genieten we dus van.........Zion (door een of andere Mormoon zo genoemd)
Ik moet nog even zeggen dat ik verscheidene mensen sms-jes stuurde, en daar geen antwoord op krijg. Ik begin te vermoeden dat die Amerikaanse telefoon niet altijd doet wat ik denk dat hij doet! Maar................naar Siberie lukt het wel!!
Els
Tijd en wijn in Arizona en Utah
- Arizona hoort bij de Mountain-timezone, waar het een uur eerder is dan in Califirnia en Nevada. Vanaf de derde dag van ons verblijf hier hebben we in die zone doorgebracht. - Toen we afgelopen vrijdag tegen vijven aangekomen waren bij de Grand Canyon en ons registreerden op de camping van Grand Canyon zag ik op de klok achter de receptioniste 3.50 staan tien voor vier. Dat bleek de juiste tijd te zijn daar ter plaatse. Volgens haar hadden ze deze tijd omdat ze veel toeristen uit Nevada en California hadden en die dan niets hoefden te veranderen. - Later bleek dat Arizona niet aan Daylight Saving Time (zomertijd) doet en de omringen de staten wel. - Maar het was vreemd dat wij diezelfde ochtend, ook in Arizona, het Navajo National Monument bezocht hadden en daar wel de 'gewone' tijd hadden aangetroffen. - Ook op dat raadsel kwam een antwoord: in de Reservations (die meer dan een derde van het grondgenied van Arizona beslaan) doet men gewoon aan zomertijd.
Toen we eergisteren in Kanab boodschappen deden in een grote supermarkt, en mijn opdracht was om de wijn aan te vullen, bleek dat niet te kunnen: in Utah verkoopt een supermarkt geen wijn. In het begin van onze tocht hadden we in California en Wyoming een gewoon bij de Walmart of een andere winkel een voorraadje wijn gekocht. - Gister vroegen we aan onze campinghoudster of je dan in heel Utah geen wijn kunt krijgen. Dat kon wel, bij een State Liquor Shop. En we hadden geluk, want het Best Western Hotel bij de ingang van Bryce Canyon had een licentie voor zo'n shop. - Ze had gelijk, naast de lobby van het hotel bevond zich een afgescheiden ruimte met diverse soorten drank. De goedkoopste fles rode wijn was 10 dollar, maar die was dan ook goed volgens het hotelmeisje. - Ze had gelijk.
Vanmorgen was het berekoud. Het had veel geregend 's nachts, maar de voorspelde sneeuw was uitgebleven. De zon scheen weer, maar de snijdende wind ging door alle kleren heen. De camping ligt op 7777 voet, dat is meer dan 2100 meter. Een eind boven Saas Fee.
Zojuist in Zion National Park aangekomen. We gaan zometeen op weg met de shuttle. Het is nu half twee. Warm, mooi weer, wel nog flink wat wind.
(Deze blog had ik vanmorgen ook al geschreven, maar door een instabiel internet ging het bericht niet weg, het bleek daarna ook grotendeels verdwenen.)
Vanavond denk ik meer.
Wim
Toen we eergisteren in Kanab boodschappen deden in een grote supermarkt, en mijn opdracht was om de wijn aan te vullen, bleek dat niet te kunnen: in Utah verkoopt een supermarkt geen wijn. In het begin van onze tocht hadden we in California en Wyoming een gewoon bij de Walmart of een andere winkel een voorraadje wijn gekocht. - Gister vroegen we aan onze campinghoudster of je dan in heel Utah geen wijn kunt krijgen. Dat kon wel, bij een State Liquor Shop. En we hadden geluk, want het Best Western Hotel bij de ingang van Bryce Canyon had een licentie voor zo'n shop. - Ze had gelijk, naast de lobby van het hotel bevond zich een afgescheiden ruimte met diverse soorten drank. De goedkoopste fles rode wijn was 10 dollar, maar die was dan ook goed volgens het hotelmeisje. - Ze had gelijk.
Vanmorgen was het berekoud. Het had veel geregend 's nachts, maar de voorspelde sneeuw was uitgebleven. De zon scheen weer, maar de snijdende wind ging door alle kleren heen. De camping ligt op 7777 voet, dat is meer dan 2100 meter. Een eind boven Saas Fee.
Zojuist in Zion National Park aangekomen. We gaan zometeen op weg met de shuttle. Het is nu half twee. Warm, mooi weer, wel nog flink wat wind.
(Deze blog had ik vanmorgen ook al geschreven, maar door een instabiel internet ging het bericht niet weg, het bleek daarna ook grotendeels verdwenen.)
Vanavond denk ik meer.
Wim
Abonneren op:
Posts (Atom)