In de kerk en in de kar

Hi everybody,

Wat een dag vandaag weer, weer zo'n 250 mijl in die kar. En niet door bijster interessant landschap; eerst de naweeen van Salt lake, en verder woest en ledig, heel saai, en de weg was nog kaarsrecht ook. Het is in ons landje toch onvoorstelbaar dat er kilometers en kilometers helemaal niets is ; kale bruinige, gelige, en/of grijzige bergen, die wel, naarmate we Zuidelijker kwamen, hoger en woester werden. Maar ja, als je naar de Arches wilt, moet je lijden. (En een deel van die weg moeten we overmorgen ws weer terug!). Ik verheug me wel op de Arches trouwens.

Gelukkig waren we gesticht door het koor der Mormonen, waar Wim al over schreef. Die hele dienst bestond uit muziek, buiten dat verhaal n.a.v. Alice in Wonderland. Een half uur lang televisieoptreden, iedere zondag; en dat al vanaf oktober 1929, ja, je leest het goed. Er stonden weer overal van die vrijwilligers je toe te lachen en je aan te spreken; of je daar voor het eerst was, of je een free copy van het boek der Mormonen wou, waar je vandaan kwam, en of je meer wou weten over de mormonen, enzenz.
Maar ja, dat koor; mijn hemel, wat zingt dat mooi. Met z'n 360-en, uiterst zacht kunnen ze, en heel krachtig natuurlijk, en steeds goed verstaanbaar; de rillingen liepen me over de rug. Wel met lichteffecten, dus dat is lichtelijk over de top. Het orgel heeft 11.360 pijpen..........Die tabernakel (of moet je " dat" zeggen?)heeft een akoustiek, die maakt dat als het stil is, en je laat de klassieke speld vallen, dat je die hoort. Ik geloof dat. De zaal dateert van 1862 of zo.Een ervaring. Na dit gebeuren liepen we naar buiten; werden steeds aangesproken . En of je nou je enthousisast betoont over het zingen,of je vraagt waar de toiletten zijn (in mijn geval), ze blijven altijd heel aardig.
Na afloop had ik wel het gevoel, dat ik weer iets van me af moest schudden!

We staan dus nu in Moab. Herman en Maaike, weten jullie nog op welke camping jullie waren? Dit heet Portal RV resort, maar er staan ook tentjes (alllemaal onder een dakje tegen de hitte). Kleine camping, maar ook hier weer: alles erg schoon en heel erg stil.
Die stilte gisteren in Salt Lake was trouwens verstoord; eerst door de kermis, die op 300 meter afstand werd gehouden, en later (en daarmee was meteen het kermislawaai verstomd) door een flitsend onweer.
En nu, terwijl jullie op 1 oor liggen, hebben wij net aan onze eigen picknicktafel een warme maaltijd genoten; puree, kip en gekookte groentes, met aardbeien na. In Utah!

Ik had gisteren een nieuw mobieltje gekocht zoas ik schreef, maar het sms-en lukt volgens mij niet, want ik kreeg noch van Arend (=Elise), noch van Herman bevestiging dat ze m'n berichtje hadden gekregen.. Ik zou het erg op prijs stellen, als iemand van jullie me een sms-je zou willen sturen. Mijn nummer is : **18018979247
Als het echt niet werkt, moet ik T-Mobile bellen. In de winkel had ik (om het te proberen) Arend gebeld en gesproken; dus sms-en moet ook lukken.
Elise, ik wou jou vragen of je een dezer dagen es even ons huis zou willen bellen, om te vragen hoe Wil Thomassen (onze huiszitster) het maakt. Je hebt dat vaker voor me gedaan.
En Ton; je kunt heel gemakkelijk op de blog reageren, door naar beneden te scrollen, en op "reactie" te klikken. Je typt je boodschap in, en verstuurt het; het wijst zich vanzelf. Wel leuk, hoor, je sms;je. Ik heb dus op mijn eigen mobiel nog maar weinig tegoed, maar ik geloof dat ik nog wel sms kan ontvangen. Het is toch wat als je met je tijd wil meegaan!

Shipsengineer, bedankt voor de gegevens. 4 acres als daktuin was dus erg groot!

So long!
ELS