De camper en yellowstone

Donderdag 17 september (NOVA is aan de gang)
En nu is het dan zover!! We staan op een camping in Jackson, en naast ons staat een Engelsman (Mike) die eerst al behulpzaam was met aansluiting van het water, en toen ook nog deskundig bleek op computergebied. Ik zit nu IN de camper en schrijf (eindelijk weer eens)aan ons blog. Aangesloten op WiFi van de camping (vraag me niet wat dat betekent)
Het camperleven begint goed te bevallen. het moest eerst erg wennen, ook al en voornamelijk door de slechte en te late aflevering, en door de mankementen die dit ouwe beestje vertoont. Deurtjes niet open willen, en ls je eenmaal open hebt, niet meer dicht, laatjes die eruit vliegen. Je leert er mee te leven...........
De late aflevering maakte dat we in het spitsuur het drukke San Francisco uit moesten, ook nog boodschappen moesten doen, en dat alles in een vrachtwagen die je niet kent, automaat natuurlijk, en alles begon te schudden en te rammelen! Inmiddels weten we daar mee om te gaan. Als we rijden, gewoon de kastjes met pannen, en servies en zo, volstouwen met de slaapzakken en de kussens.
De eerste nacht reden we dus over die drukke weg, 8-baans, en het werd alras donker. Geen idee waar we heenzouden. Wat we van te voren hadden bedacht was veel te ver.
het is een wonder, dat we toch een camping vonden (uit de Woodall-campinggids; ik in het duister, met m'n loepje voorgelezen wat er stond en hoe we er moesten komen.
Alles uitgestorven, en stikkedonker, maar een telefoontje naar de beheerder, en we werden hartelijk ontvangen. Ik had een maaltijd gekocht, en de magnetron werkte, dus.........om 11 uur ploften we (nou, vn ploffen kan je wat mij betreft niet spreken; ik slaapnbl boven de cabine) in bed.
de volgende ochtend gauw alles een beetje uit- en ingepakt, en gezorgd dat de koffers niet meer door de cabine gleden en zo, en we gingen echt op weg!
Ik sla nu de twee volgende dagen door de woestijn maar over, en vertel even iets over Yellowstone, dat we door de Westingang binnengingen en vanmorgen door de Zuidelijke ingang weer verlieten.
We stonden op de (natuur)camping in Madison, met nog 276 van dit soort vehikels. grote plaatsen met allemaal een eigen piknicktafel en bbq, waar veel mensen 's avonds een vuurtje in stoken. En nu ga ik naar de laundry met m'n was, want die zou om deze tijd niet meer bezet zijn. Druk leven in een camper!
Ik ga een volgende keer ; wat heerlijk dat dat nu kan, dank zij Mike (uit Portsmouth)
so long!
Els