Doordat dit gebied aan een aantal speciale geologische voorwaarden voldoet konden hier bogen van rots ontstaan. Zoutlagen die ontstonden doordat zee-en 150 miljoen jaar geleden verdampten, waren een basisvoorwaarde, maar het hele proces is te ingewikkeld voor een blog.
Wij bezochten, steeds wandelend vanuit een parkeerplaats een tiental van de spectaculairste bogen en waren verrast en ge-imponeerd door wat we zagen. We moesten er flinke einden voor wandelen, en een van de 'primitive hiking trails' hebben we niet tot het einde toe gelopen omdat we geen rubbergepunte stokken of stijgijzers bij ons hadden. Daardoor hebben we de Double O-Arch niet van dichtbij kunnen zien. Maar we zijn door de Turret Arch geklauterd, hebben de gigantische afmetingen van de North en de South window vergeefs op foto's proberen duidelijk te maken, hebben de Delicate Arch, een hoogelegen bijna-architectenboog zo proberen te fotograferen dat je de blauwe lucht erdoorheen kon zien, en zagen de Landscape Arch, een boog waarvan een deel van de overspanning in 1991 instortte. Van dat laatste, het instorten van een deel van die boog, is een foto gemaakt door de toerist die, gewaarschuwd door gekraak hoog boven hem, wegrende en zich juist op tijd omdraaide voor het nemen van die foto. (Van het instorten van de eeuwenoude campanile op het San Marcoplein iets na 1900 bestaat een vergelijkbare foto. Die werd met de toenmalige primitieve middelen genomen door een fotograaf met bouwkundig inzicht die een paar dagen op zijn post had gezeten voordat na vergelijkbare kraak- en barstgeluiden de toren instortte. De huidige campanile, tien jaar later herbouwd, is een trouwe replica van de oude.)
Ook veel andere ongewoon gevormde rotsen zie je in dat park. IJzerhoudende elementen zorgen voor de rode tinten van veel rotsen. - Spectaculair is de Balanced Rock. Ik wilde Els kieken onder die rots, maar ze durfde daar niet te gaan staan. Ze werd panisch toen ik probeerde aan te dringen, dus het ging dat niet door, en werden de rollen omgedraaid.
Voordat we met volle zon het park ingingen hebben we zonwerende hoofddeksels gekocht, Els een soort rangers-hoed, ik iets wat op een basketbalpetje lijkt. De straffe wind maakte dat het niet heet werd. Het grootste deel van het park ligt ook vrij hoog. Niet zo hoog als Yellowstone, maar we passeerden een paar keer de 1500 meter grens. Er is maar een (goede) weg in het park, met twee keer een zijweg. We hebben die wegen alle drie heen en terug bereden, totaal zo'n 45 mijl, 70 kilometer; veel stijgen en dalen, maar de RV houdt zich goed!
De sterrenhemel is hier ongelofelijk. Die bestaat in Nederland niet meer. Helder, duidelijk, daar hadden de Babyloni-ers en Ptolemaeus wat aan. Met de onze hadden ze veel minder kunnen beginnen. De maan heb ik nog niet gezien, zal dus wel gauw eens komen.
Wim
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten