Els zei me net onder het ontbijt (dat hier minimaler is dan meestal in Frankrijk, flinke mok koffie, orange jus, en de keus tussen allerlei zoete baksels, waarop vaak jam of ander zoet; wel met een appel of banaan) dat ze helemaal vergeten was onze stoere tocht over de Golden Gate bridge te vermelden, vroeg mij dat goed te maken.
We hadden besloten deze brugtocht niet per fiets te maken vanwege de stoere klim(men) vooraf. Toen we 's middags om een uur of vier de brug opliepen was een groot deel van de opbouw boven het wegdek, de pijlers en de hangkabels, in nevelen gehuld. Niet dat het in SF geen mooi weer was, maar in de namiddag komen hier vochtigheden van zee binnendrijven die de stad nauwelijks bereiken. Flinke, frisse wind in de rug. Trui en jacks aan. Meer mensen doen dit brugwandelen, tot op een kwart van de afstand tot de overkant was het zelfs druk. Niet veel fietsers, wel voortdurend de langszoevende auto's. Els had zich een beetje verkeken op de afstand, maar wilde toch door. Halverwege de brug trok de nevel over de pijler aan de overkant op, alleen wolkenflarden passeerden nog, en de zon ging (weer) schijnen. Op het vista-punt aan de overkant gezien dat SF in donkere nevelen gehuld bleef.
Aangezien er geen bushalte of zo is, en je ook niet makkelijk aan de andere kant van de weg kunt komen, moest de terugtocht, weer 2,7 kilometer, langs hetzelfde (fiets)pad gebeuren. We zetten er nu flink de pas in, ik heb nauwelijks meer gefotografeerd, en in precies een half uur waren we weer aan onze eigen kant. Van de brug bijna niets te zien. We hadden er een goed gevoel over, al hadden we ons eigenlijk een zonniger oversteek gedacht.
Terug in de stad hebben we in de Italiaanse wijk waar de Italiaanse restaurants en pizzeria's in overdaad aanwezig zijn en de lantaarnpalen de Italiaanse kleuren dragen lekker gegeten.
Om half tien naar bed. We hebben dan misschien geen jetlag, maar het dagritme is nog een beetje Europees.
Dit was dus eergisteren, woensdag. Vandaag, vrijdag, vertrekken we vanuit ons hotel naar Oakland om de RV te pickuppen.
11 september (de TV toont allerlei herdenkingen van nine-eleven),
Wim
vrijdag 11 september 2009
donderdag 10 september 2009
Vertrek uit Nederland
Maandag bracht Grietje ons naar het station in Arnhem. We waren om half acht in ons hotel bij Schiphol. Daar gegeten en geslapen.
Dinsdag om acht uur met de shuttlebus naar de luchthaven, we hadden al elektronisch gegenereerde boardingpasses, alleen de bagage moest nog ingeleverd. - Met drie kwartier vertraging door een defecte incheckmachine om 11.55 vertrokken. Ik had bij het online inchecken, wat als je naar de VS gaat 24 uur tevoren kan, gezien dat we op stoelen ergens in het midden van de 23ste rij gezet waren. Dat kon ik in principe online veranderen, maar tot mijn teleurstelling waren er geen stoelen op de eerste 23 rijen (meer) beschikbaar. Met mijn claustrofobische neiging wilde ik graag vooraan zitten en bij een deur. Vooraan ging dus niet, maar in rij 51 bleken er twee stoelen beschikbaar, ter hoogte van een nooduitgang en met extra beenruimte. Je moest er wel 70 euro per stoel voor bijbetalen. Dat deden we graag. Er hoorde wel een verklaring gegeven te worden dat je in geval van nood zou helpen met het openen van de nooddeur. Prachtig!
In de praktijk bleken de plaatsen super: geen last gehad van engtevrees. Ook Els was er heel content mee.
Om 5 minuten voor twee plaatselijke tijd landden we in San Francisco. De afhandeling van alles verliep vlot, al moesten we alle vingers plus duim, van beide handen, laten scannen, en ook nog een foto laten maken van onze onbebrilde gezichten. - Bij de informatie in de hal twee vervoerspasjes voor bus en tram in SF gekocht, drie dagen geldig, en ook een soort meerrittenkaart voor de sneltram, die de 23 kilometer van het vliegveld naar San Francisco moest overbruggen
Hotel gevonden, ziet er goed uit. Het openbaar vervoer beproefd, waaronder een overvol kabeltrammetje. Dat is net een Amsterdamse tram van (voor) 1950, waar je ook op de treeplank mocht staan. Hier deed men dat zelfs aan beide kanten. Een nostalgisch gevoel.
Chinees gegeten in Chinatown, dat niet zover van ons hotel ligt. Met stokjes en Cjinees bier. Vroeg naar bed, om half tien ging ons licht uit, maar dat was voor onze lichamen dus eigenlijk half zeven.
9 september, Wim
Dinsdag om acht uur met de shuttlebus naar de luchthaven, we hadden al elektronisch gegenereerde boardingpasses, alleen de bagage moest nog ingeleverd. - Met drie kwartier vertraging door een defecte incheckmachine om 11.55 vertrokken. Ik had bij het online inchecken, wat als je naar de VS gaat 24 uur tevoren kan, gezien dat we op stoelen ergens in het midden van de 23ste rij gezet waren. Dat kon ik in principe online veranderen, maar tot mijn teleurstelling waren er geen stoelen op de eerste 23 rijen (meer) beschikbaar. Met mijn claustrofobische neiging wilde ik graag vooraan zitten en bij een deur. Vooraan ging dus niet, maar in rij 51 bleken er twee stoelen beschikbaar, ter hoogte van een nooduitgang en met extra beenruimte. Je moest er wel 70 euro per stoel voor bijbetalen. Dat deden we graag. Er hoorde wel een verklaring gegeven te worden dat je in geval van nood zou helpen met het openen van de nooddeur. Prachtig!
In de praktijk bleken de plaatsen super: geen last gehad van engtevrees. Ook Els was er heel content mee.
Om 5 minuten voor twee plaatselijke tijd landden we in San Francisco. De afhandeling van alles verliep vlot, al moesten we alle vingers plus duim, van beide handen, laten scannen, en ook nog een foto laten maken van onze onbebrilde gezichten. - Bij de informatie in de hal twee vervoerspasjes voor bus en tram in SF gekocht, drie dagen geldig, en ook een soort meerrittenkaart voor de sneltram, die de 23 kilometer van het vliegveld naar San Francisco moest overbruggen
Hotel gevonden, ziet er goed uit. Het openbaar vervoer beproefd, waaronder een overvol kabeltrammetje. Dat is net een Amsterdamse tram van (voor) 1950, waar je ook op de treeplank mocht staan. Hier deed men dat zelfs aan beide kanten. Een nostalgisch gevoel.
Chinees gegeten in Chinatown, dat niet zover van ons hotel ligt. Met stokjes en Cjinees bier. Vroeg naar bed, om half tien ging ons licht uit, maar dat was voor onze lichamen dus eigenlijk half zeven.
9 september, Wim
San Francisco, donderdag 10 september 2009, 20.30 hier
Het is alweer de laatste avond van ons in San Francisco. Er zijn in dit hotel twee computers voor algemeen gebruik. meestal zijn ze bezet, maar aangezien ze nu allebei " vrij" zijn, zitten Wim en ik saampies te bloggen.
Het is een fantastische stad, S.F. heel gezellig en relaxed. Wel erg veel hoogteverschillen, en je moet dus zo'n bezoek niet uitstellen tot je oud, zwak en misselijk bent! We hadden een pasje voor drie dagen openbaar veroer; dat is geweldig handig, temeer daar het O.V. hier erg goed is, en uitgebreid. We hebben de hele stad doorgebust, getramd (kabeltrammetje!), gemetrood en getrolleyed. En verder gelopen, gelopen, geklommen en gedaald. We hebben de zeeleeuwen zien slapen op de Sealrocks, koffie gedroken in het Cliff House, gewandeld langs het strand, naar het oude Ferry Building geweest, de Embarcadero bezocht en bewonderd, de architectuur van de pyramidevormige Bank of America, en vele malen op " ons" Union Square gezeten, met koffie, en ja, met een hot dog, overspoeld door de zwoele klanken van een gitaist die tevens een panfluit voor z'n mond had gebonden en vaardig bediende. In China Town gezworven en gegeten, en bij de Italiaan E tutto Qua, die ons door onze buurman in het vliegtuig was aanbevolen.
Vandaag Berkeley bezocht, Wim de Universiteit, en ik heb 3 quiltwinkels gezocht en gevonden (van internet), maar me ingehouden w.b. lapjes kopen.
Alles is hier groot, de buiken, de koppen koffie, de straten, de winkels, de hartelijkheid, maar ook de rollen w.c.papier.......
Omdat onze reislaptop dus geen internet blijkt te hebben, zullen we het bloggen moeten beperken tot de momenten dat we een internet ergens vinden. Dat kan dus steeds een paar dagen duren; geen idee eiegnlijk. Jullie reacties zullen we dus ook niet iedere dag kunnen lezen, maar, bedenk: wat in het vat zit.............
We gaan een spannende tijd tegemoet!
Tot de volgende keer, liefs allemaal,
ELS
Het is een fantastische stad, S.F. heel gezellig en relaxed. Wel erg veel hoogteverschillen, en je moet dus zo'n bezoek niet uitstellen tot je oud, zwak en misselijk bent! We hadden een pasje voor drie dagen openbaar veroer; dat is geweldig handig, temeer daar het O.V. hier erg goed is, en uitgebreid. We hebben de hele stad doorgebust, getramd (kabeltrammetje!), gemetrood en getrolleyed. En verder gelopen, gelopen, geklommen en gedaald. We hebben de zeeleeuwen zien slapen op de Sealrocks, koffie gedroken in het Cliff House, gewandeld langs het strand, naar het oude Ferry Building geweest, de Embarcadero bezocht en bewonderd, de architectuur van de pyramidevormige Bank of America, en vele malen op " ons" Union Square gezeten, met koffie, en ja, met een hot dog, overspoeld door de zwoele klanken van een gitaist die tevens een panfluit voor z'n mond had gebonden en vaardig bediende. In China Town gezworven en gegeten, en bij de Italiaan E tutto Qua, die ons door onze buurman in het vliegtuig was aanbevolen.
Vandaag Berkeley bezocht, Wim de Universiteit, en ik heb 3 quiltwinkels gezocht en gevonden (van internet), maar me ingehouden w.b. lapjes kopen.
Alles is hier groot, de buiken, de koppen koffie, de straten, de winkels, de hartelijkheid, maar ook de rollen w.c.papier.......
Omdat onze reislaptop dus geen internet blijkt te hebben, zullen we het bloggen moeten beperken tot de momenten dat we een internet ergens vinden. Dat kan dus steeds een paar dagen duren; geen idee eiegnlijk. Jullie reacties zullen we dus ook niet iedere dag kunnen lezen, maar, bedenk: wat in het vat zit.............
We gaan een spannende tijd tegemoet!
Tot de volgende keer, liefs allemaal,
ELS
vrijdag 4 september 2009
Abonneren op:
Posts (Atom)